Ukazać innym piękno Chrystusa

W wigilię Święta Bożego Miłosierdzia, 11 kwietnia 2026 większość sióstr z prowincji krakowskiej spotkała się w Centrum Jana Pawła II w Łagiewnikach. Była to wspaniała okazja, aby umocnić się w wierze, wymienić doświadczeniami, ucieszyć obecnością i powołaniem drugiej siostry. Także, jak powiedział ks. Wojciech Popielewski OMI spotkanie to powinno zaowocować odnowieniem entuzjazmu, żeby podjąć na nowo zadanie, które mam został powierzone, pokochanie na nowo miejsca, które Pan Jezus nam wyznaczył, i powiedzenie tak, na wszystko co nas spotyka każdego dnia.

W pierwszej konferencji szukaliśmy odpowiedzi na pytanie, co jest naszym zadaniem w dzisiejszym Kościele. Ksiądz Wojciech w swojej konferencji zachęcił nas do dobrego i uważnego odczytywania znaków czasu poprzez zaufanie do Boga – bo przecież jesteśmy w Jego Rękach; zaufania do siebie nawzajem we współpracy, poznawaniu siebie i tworzeniu rzeczywistości oraz zaangażowania w to, co zostało nam powierzone w codzienności.

W kontekście historycznym rozwoju Kościoła Ks. Wojciech nazwał trzy wielkie momenty kryzysu w Kościele. W pierwszym kryzysie trwającym przez pięć wieków Kościół musiał odpowiedzieć na pytanie: Kim jest Bóg? Odpowiedzią jest: Bóg jest w Trójcy Jedyny, a druga osoba Trójcy Świętej weszła w tajemnicę wcielenia, w historię i objawiła nam Boga. Drugi kryzys przyszedł z reformacją i był pytaniem o naturę Kościoła. Przez kolejnych pięć wieków sformułowano jasną odpowiedź, że Kościół jest mistycznym Ciałem Chrystusa zbudowanym na filarach siedmiu sakramentów. Współcześnie przeżywamy trzeci kryzysowy moment Kościoła, który rodzi się z przeróżnych wątpliwości i pytań, które dotyczą tożsamości człowieka i jego płci. Gdy człowiek słyszy „nie jesteś tym, kim ci się wydaje, że jesteś” to rodzi zamieszanie i „mętlik” w jego głowie. Wyzwaniem dziś odpowiedź na kryzysowe pytanie: Kim jest człowiek? Kim jestem?

W drugiej konferencji refleksja dotyczyła naszej odpowiedzi na wezwania, które nam stawia współczesny świat i Kościół. W dziesięciu punktach została zawarta odpowiedź naszego referenta. I tak:

1. Zadaniem naszym jest ukazywać Chrystusa, świecić Jego światłem i nieść to światło dla tych, których spotykamy.
2. Życie we wspólnotach i indywidualnie w oparciu o dwa kryteria: PRAWDY, którą jest Chrystus a ze spotkania z Nim rodzi się MISJA, czyli bycie dla innych.
3. Prawda, że mamy coś do zaoferowania, robimy pierwszy krok do innych.
4. Zachowanie równowagi między kontemplacją i misją.
5. Nie możemy dać sobie wmówić, że Bóg, wiara i Kościół nie są ludziom potrzebne.
6. Nie możemy ewangelizować, jeśli nie kochamy. Jezusowe „Wytrwajcie w miłości mojej” wzywa nas, aby nieustannie mieć Jego miłość w sobie i nieść ją światu.
7. Bycie pokornym i uważnym na ziarna Słowa, które są rozsiane w ludzkich sercach. Gdy znajdziemy to ziarno na nim budować relację i głosić Słowo Boże.
8. Żyć według zasady św. Pawła, że nikt z nas nie żyje dla siebie, ponieważ żyjemy dla Boga
9. Nie płynąć z prądem w sposobie myślenia, organizacji życia modlitwy i pracy według współczesnych standardów, ale wzywać Ducha Świętego w prawdziwym i świeżym spojrzeniu na naszą codzienność.
10. Zanim powiemy, że Kościół jest prześladowany zróbmy rachunek sumienia, przyjmijmy z wiarą, że żyjemy w czasach, które nam Bóg dał i starajmy się je zrozumieć, aby adekwatnie odpowiedzieć wiarą w umiłowanego Boga.

W moim sercu po spotkaniu pozostaje wezwanie, aby uwielbiać Boga w  Kościele, w Zgromadzeniu, we wspólnocie i w sercu służąc sobie nawzajem oraz tym, do których jesteśmy posłane przez Jezusa. 

S. Bogumiła Malikowska